Kościół ewangelicko-augsburski Apostołów Piotra i Pawła

Wisła to miejscowość niezwykle ciekawa pod względem religijnym. Obecnie działają tu wierni 13 różnych kościołów i związków wyznaniowych, przede wszystkim protestanckich. Wierni Kościoła ewangelicko-augsburskiego stanowią ok. 50% społeczności, Kościoła rzymskokatolickiego ok. 30%, resztę stanowią m.in. Świadkowie Jehowy, Baptyści, Zielonoświątkowcy, Adwentyści Dnia Siódmego. Na terenie miasta znajduje się 5 kościołów ewangelickich, 5 kościołów katolickich i 4 świątynie innych wyznań. Z uwagi, iż większość mieszkańców miasta jest wyznania ewangelickiego, głównym kościołem wiślańskim jest kościół ewangelicko – augsburski Apostołów Piotra i Pawła, który wzniesiono w latach 1833-1838 według projektu Edwarda Koerbera. Pierwotnie był trójnawową halą o cechach klasycystycznych, bez wieży i dzwonów. Poświęcenia dokonano w 1838 roku. Trójkondygnacyjną wieżę wzniesiono dopiero w latach 1861-1863. Wnętrze kościoła jest trójnawowe, z typowym dla kościołów protestanckich układem dwukondygnacyjnych empor w nawach bocznych. Poprzez purystyczny wystrój wnętrza, który utrzymany jest w kolorze białym, uwagę skupiają: ołtarz z witrażem i ambona.

W części ołtarzowej dominuje dużych rozmiarów witraż z przedstawieniem apostołów Piotra i Pawła, wykonany w 1932 r., o czym świadczy sygnatura na witrażu SGż 1932. Wykonawcą był Krakowski Zakład Witraży, a projekt należał do Adama Ciompy, który wyraźnie w kompozycji i estetyce nawiązał do sztuki młodopolskiej. Kolorystyka wnętrza jest dosyć monochromatyczna, zawężona niemal wyłącznie do bieli. Trzeba jednak wskazać na dyskretne złocenia zastosowane do motywów ornamentalnych oraz błękity, stanowiące tło motywu słonecznikowego w kasetonach. Inicjatorem wprowadzenia tych subtelnych akcentów kolorystycznych w latach 70. był Ignacy Płazak, konserwator i ówczesny dyrektor zamku w Pszczynie.